Í tilefni af lokun Austurvallar á 17. Júní:

Stjórnmál endurskilgreind sem athafnir innan samfélags.

Stjórnmál er að finna sameiginlega framlínu, lárétta framlínu sem er sett saman úr ólíkum hópum með ólíkar áherslur en sem geta fundið sín sameiginlegu markmið og unnið að þeim.
Þetta er það sem við erum að gera með því að halda fundi og mæta á fundi, skipuleggja aðgerðir og mótmæli, gefa út bækur og dreifirit. Við erum að dreifa hugmyndum okkar og miðla þeim sem víðast og til sem flestra. Við berum hugmyndir okkar saman og vinnum þær hugmyndir lengra sem við eigum sameiginlegar með öðrum.

Ekkert okkar sem er í þessari framlínu ólíkra einstaklinga og hópa, er með nein plön fyrir hin í framlínunni, ekkert okkar hefur áhuga á að komast yfir peninga eða völd umfram næsta mann. Það er pólitík þeirra sem við erum að skipuleggja okkur gegn, sem krefst þess að allir aðrir gefi völd sín eftir, það fólk er ástæða þess að við skipuleggjum okkur því þau hafa brotið sáttmála þann sem manneskjur gera sín á milli þegar þær lifa í samfélagi.

Þegar hegðun stjórnvalda er stöðug ógn við þennan sáttmála samfélagsins og almennt við jafnvægi, frið og öryggi, þá skapast stjórnmál þegar reiðin og óhlýðni sýnir sig og trufla þá reglu sem stjórnvöld vilja halda til að afnema stjórnmál samfélagsins.

Stjórnmál eru ekki eitthvað skrýtið eða sjaldgæft og að taka þá afstöðu væri uppgjöf. Stjórnmál eru margskyns og þau eru að eiga sér stað núna. Sú stórkostlega hrunstaða sem Ísland virðist vera í núna getur boðið heim bölsýni og tómhyggju (lesi maður dagblöðin og horfi á sjónvarp dags daglega er auðvelt að komast að þeirri niðurstöðu) en getur einnig gert okkur herská og bjartsýn.

Þessi staða er boð um inngrip í stjórnmál dagsins.