Reiði er fyrsta pólitíska tilfinningin.

Reiði er mjög mikilvæg. Þrátt fyrir að reiðin hafi oft og af mörgum verið stimpluð neikvæð tilfinning þá er hún hin fyrsta pólitíska tilfinning. Oft er það reiðin sem fær fólk til að bregðast við. Reiðin er tilfinningin sem leiðir til hreyfingar, hún er sveiflan sem ýtir manneskjum af stað.

En slík reiði, sem er vakin af, og beinist að því fjölbreytilega óréttlæti og ranglæti sem á sér stað í stjórnmálum og hagkerfi íslands og heimsins alls, vekur siðferðilega svörun og þessi svörun er andsvar við því vonleysi sem vaknar við að flokkapólitík samtímans traðki á hugmyndinni um frjálslegt lýðræði.

Við erum ekki að að setja fram ákall um siðvæðingu stjórnmála, þetta er ákall um raunveruleg stjórnmál. Sú siðferðilega svörun sem reiðin vekur, á að leiða til þess að við, sem erum vakin til hreyfingar af reiðinni, þróum með okkur annan siðferðilegan ramma en þau miða við, sem hafa vakið reiðina.

Við erum reið af því að við erum siðferðilega meðvituð, reiðin þýðir ekki að við séum óstöðug tilfinningalega heldur að við erum reiðubúin til að verða virk.

Reiði okkar er ekki hatur, við vitum að hatur er ætandi efni. Reiði okkar er skapandi afl og hún er að leiða til nýrra stjórnmála. Það er þróun í gangi og við erum hluti af henni.

Við erum mikilvæga reiða fólkið.